Lukla naar Phakding: dag 1 van de Everest Base Camp trek
Lukla naar Phakding: dag 1 van de Everest Base Camp trek
Na de landing nemen we even de tijd om rustig te landen. Niet alleen met het vliegtuig, maar ook mentaal.
We stoppen aan een klein barretje vlak bij de luchthaven. Een warme gemberthee, twee eitjes met chapati. Buiten nemen we nog snel een foto: Boy, Sonam, onze porter en ik. Nog proper, nog fris, nog niet helemaal beseffend wat er de komende dagen op ons afkomt.
En dan vertrekken we.
Een bewust rustige eerste dag
De eerste dag is bewust rustig gehouden. Van Lukla (2860 m) naar Phakding (2610 m) — een korte wandeling om erin te komen.
Je zit meteen in een ritme. Geen haast, geen druk. Gewoon stappen.
De route: door bossen en over de Dudh Kosi
De route loopt langs Chaurikharka, een iets groter dorp, en slingert verder door bossen en kleine paden. Het is een wandeling waarbij je nog niet moet afzien, maar wel al voelt dat je in de bergen zit.
Het weer helpt ook mee. In de zon is het verrassend warm, maar zodra je in de schaduw komt, voel je meteen de frisheid.
Op het einde steken we de Dudh Kosi-rivier over. Dat moment blijft even hangen. Het geluid van het water, de brug.
Aankomen in Phakding
Rond half één komen we aan in Phakding, in ons hotel “Pine Forest”. Een rustige plek, omgeven door natuur.
We zetten ons neer voor de lunch en ik kies voor een egg fried rice. Warm, eenvoudig en exact wat mijn lichaam nodig heeft na de eerste kilometers.
De namiddag: waarom die rust zo belangrijk is
De namiddag verloopt rustig. Geen verplichtingen, geen planning. Gewoon tijd nemen.
We zitten in de gemeenschappelijke ruimte, praten wat, bekijken foto’s, herschikken onze spullen. Zulke momenten lijken klein, maar die rust tussendoor doet enorm veel.
Er wordt gelachen, even UNO gespeeld, en voor je het weet is de dag alweer verder gevorderd.
Dal bhat en de eerste avond in de lodge
‘s Avonds eten we dal bhat, typisch Nepalees. Stevig, voedzaam en eigenlijk perfect voor wat nog komt.
Sonam had ondertussen wat fruit laten meebrengen door onze porter, en als kleine verrassing krijgen we dat achteraf. Dat zijn zo van die dingen die het net dat beetje extra geven.
Binnen brandt ondertussen de stoof. Het wordt gezellig warm, en je merkt dat iedereen stilaan wat rustiger wordt.
De eerste dag zit erop. Morgen wordt het serieuzer.
👉 De volledige route en hoe ik me voorbereidde, lees je hier.
